Aczkolwiek pewni maturzyści ograniczają się jedynie do opracowania szkicu wypowiedzi, a nie całej pracy maturalnej, jednak większa część przygotowuje cały tekst. Niepoprawne jest jednakże uczenie się całej treści na pamięć, gdyż w chwili małego uchybienia można mieć problem z dokończeniem monologu. Najważniejsze jest zapamiętanie głównych treści i następujących po sobie argumentów. Jeśli zdający należycie przyswoił wygłaszaną treść i samodzielnie pracował nad utworzeniem pracy, nie będzie miał kłopotu z jej wygłoszeniem, nawet nie posiadając przed sobą treści opracowanej od A do Z. Kluczowe wydaje się, aby przygotować przejrzysty plan, którym można się posłużyć w trakcie mówienia prezentacji maturalnej.
Z planu prezentacji z języka polskiego można korzystać w trakcie egzaminu ustnego z języka polskiego, zatem powinno się zadbać, by był on przejrzysty i by w momentach niepewności pomógł wejść na poprawny tok prezentacji. Plan powinno się oddać nauczycielowi języka polskiego nie później niż siedem dni przed egzaminem ustnym z polskiego. Plan nie powinien przekraczać pojedynczej kartki A4.
Ramowy plan ma pomóc przede wszystkim uczniowi. Umożliwia właściwe przygotowanie się do napisania tematu. Daje możliwość pogrupować zebrany materiał i stworzyć szkic prezentacji - rozważyć kolejność przedstawiania poszczególnych argumentów. Na indywidualny użytek możemy ułożyć bardziej dokładny plan, który na koniec pomoże stworzyć właściwy plan ramowy.
Pierwsza część planu to oznaczenie problemu, czyli teza pracy z języka polskiego. W drugiej ukazujemy poszczególne argumenty, które najczęściej będą odpowiadać przytaczanym pozycjom literatury podmiotu. Kolejną częścią są wnioski, czyli podsumowanie. Formując plan, powinno się zachować strukturę i terminologię zgodne z znanym schematem.